اثر بیفلد-براون که توسط توماس تاونسند براون کشف شد، در تقاطع فیزیک کلاسیک و حوزههای بحثبرانگیزِ پیشرانشهای غیرمتعارف قرار دارد. این پدیده بیان میکند که یک خازن نامتقارن تحت ولتاژ بسیار بالا (High Voltage DC)، نیرویی رانشی تولید میکند که جهت آن از سمت الکترود کوچکتر (با انحنای بیشتر) به سمت الکترود بزرگتر است.
با توجه به توضیحات قبل (اثر بیفلد-براون) در نهایت می توان نتیجه گرفت که بالابر یک توزیع غیر یکنواخت از اترون ها ایجاد می کند که میدان نیرویی را ایجاد کرده و خازن را بلند میکند در ،عمل تعداد زیادی از اترون ها در زیر صفحه بالایی بالابر انباشته میشوند فشار اترونها در قسمت پایینی نسبت به قسمت بالایی بیشتر میشود بنابراین فشار حاصل کافی است که مولفه را بلند کند این واقعیت قابل توجه است که شکل بالابر نشان داده شده توسط براون مشابه زمین تخت با گنبدی بر فراز آن می باشد.
زمین یک خازن نامتقارن است تنش بسیار زیاد در گنبد باعث ایجاد غلظت اترون ها می شود که یکنواخت نیست و میدان نیروی گرانشی تولید می.کند ،بنابراین نیرویی موجود است که اترونها میتوانند به سمت پایین حرکت کنند برای رسیدن به این اثر گرانشی، تنش باید بسیار زیاد باشد. تکنسین ها بیش از 25 کیلو وات تا 100 کیلو وات را اندازه گرفته اند.
تمام اجسام در چنین میدان ،نیرویی فشار بالا را بیشتر از فشار پایین تحمل میکنند و در معرض نیروی پایین هستند.

هنگامی که یک بالابر شروع به فعالیت می کند، تنش بالا بر روی یک خازن نامتقارن یک توزيع غیریکنواخت از اترونها را تولید میکند و به دنبال آن فشار به سمت بالا می رود. برای توضیح این اثر، نیاز بود که زمین را فضایی در داخل یک گنبد الکتریکی منحنی، که بر فرازش قرار دارد و صفحه دیگری از یک خازن بزرگ است، توصیف کنیم.





حاجی این حرفا که توماس براون میزنه و بحث گنبد آسمان، قشنگ ذهن رو درگیر میکنه. کلاً یه دنیای دیگهست که با چیزایی که تو کتابا خوندیم خیلی فرق داره، به نظرم ارزش فکر کردن داره