مطالب مشابه
بسیاری از باورمندان به کرویت ،زمین در اولین برخورد با مفهوم زمین مسطح، به سوی آزمایش اراتوستن پیش میروند و آن را دلیل محکم و قاطعی بر کرویت زمین میدانند. اما آزمایش اراتوستن چه میگوید؟
قرن سوم قبل از میلاد (حدود ۲۰۰۰ سال پیش) اخترشناس یونانی با حدود ۲ درصد خطا با استفاده از يك اصل هندسي ساده شعاع و محیط زمین را اندازه گرفت. او سر کتابدار موزه اسكندريه و نخستين كسي بود که اندازه زمین را محاسبه کرد. وي متوجه شد که در ظهر روز تابستاني ، ستون هاي عمودي در شهر سین (اسوان امروزی در مصر ) هیچ سايه اي نمي اندازد اما همان وقت در اسكندريه در شمال سین ستونهای عمودي عقربه ساعت خورشيدي سایه می اندازد . با اندازه گيري طول سایه و ارتفاع ستون ، وي تعيين کرد که فاصله اسکندریه با سمت الراس ، ۷/۲ درجه استو از آنجایی که این رقم حدود يك پنجاهم ۳۶۰ درجه است پس فاصله اسکندریه تا سین ۵۰۰۰ استادیوم مقیاس آن زمان پس محیط زمین باید پنجاه برابر فاصله اسكندريه و سین باشد. سپس محیط زمین به دست آمد و به این ترتیب قطر زمین به دست مي آید که فقط ۱۵۰ کیلومتر با میزان فعلي تفاوت دارد. در آسوان (شهري كنار رود نیل) مشاهده مي شد که ظهر روز اول تابستان چاههاي عميق به وسیله نور خورشید روشن مي شود و میله هاي عمود روي زمين سایه ندارند اراتوستن در اسکندریه واقع در ۷۹۰ كيلومتري آسوان در همین روز به خصوص میله هایی را به طور عمود روي زمين قرار داد و زاويه پرتو هاي خورشيد را با میله اندازه گرفت طبق محاسبات او این زاویه ۷ درجه و ۱۲ دقیقه یا حدود ۰/۰۲ يك دور کامل دایره به دست آمد چون زاویه به دست آمده با زاويه اي که امتداد دو میله عمود در دوشهر آسوان و اسكندريه مي سازد برابر است در نتیجه شعاع زمین به دست میآید.
به عبارت دیگر اراتوستن اشاره کرد که در ظهر در زمان انقلاب تابستانی در اسوان خورشید هیچ سایه ای ندارد و پرتوها باید مستقیم به انتهای چاه برسند در همین حال در اسکندریه یک میله فلزی عمودی ایستاده سایه قابل توجهی دارد.
با حساب طول سایه با فرض او از فاصله خورشید اراتوستن محیطی از زمین نزدیک به عددی که منجمان خورشید مرکزی امروزه قبول دارند بدست آورد حقیقت این است که اراتوستن خورشید را میلیون ها مایل دورتر از زمین فرض کرد بطوری که پرتو های آن حتی در نقاط مختلف مانند اسوان و اسکندریه باید کاملا موازی منتشر شوند بنابراین یک فرض اشتباه باعث شد پایه محاسبات بر اشتباه بنا شود اگر به همان نسبت خورشید را نزدیکتر فرض میکرد و زمین را مسطح نتایج درستی بدست می آورد.
با اندازه گیری زاویه خورشید در دو نقطه بر روی زمین بطور همزمان و حساب فاصله آن ها از یک دیگر ، قضیه فیثاغورس ارتفاع و ابعاد خورشید را نشان میدهد. با استفاده از این روش قطر و فاصله خورشید و ماه بارها و بارها محاسبه شده اند.
نکته جالب درباره آزمایش اراتوستن این است که او به هیچ عنوان شکست نور و تاثیر اتمسفر بر نور خورشید را در آزمایش خود در نظر نگرفت. البته او حق داشت چرا که تا آن زمان چنین پدیده ای شناخته شده .نبود پس آزمایش اراتوستن راهکار ناقصی را ارائه میدهد. امروزه جریان اصلی علم باور دارد که اتمسفر زمین مانند یک لنز رفتار می کند ولی همزمان به آزمایش اراتوستن نیز به عنوان یک آزمایش علمی و کاملا صحیح باور دارد. این دو باهم در تناقض هستند. اگر جریان اصلی علم باور دارد که شکست نور باعث تغییر مکان خورشید میشود و حتی به راحتی به این موضوع اعتراف نیز میکند پس عملا هیچ راه دقیقی برای محاسبه مثلثاتی خورشید از زمین وجود ندارد. بنابراین پارامترهای مرتبط با خورشید (اندازه فاصله و… بطور دقیق) نامعلوم باقی می مانند.
علم مدرن ادعا میکند که اتمسفر زمین مانند یک لنز مقعر عمل میکند اراتوستن در زمان انجام آزمایش خود از چنین موضوعی بی اطلاع بود بنابراین او شکست پرتوهای نور در اتسمفر را نادیده گرفت و تصور کرد که بر روی یک زمین کروی ایستاده است، چون محاسبات او بر اساس نورهای موازی بود شما نمیتوانید یک فرض را حقیقت مطلق در نظر بگیرید و پس از آن تمام مدل را بر اساس چنین فرضی پایه گذاری کنید.
در پایین میتوانید تصویری از مقایسه دو مدل کروی و مسطح را در آزمایش اراتوستن ببینید.
