ویژگی های زمین در مدار نظری: مورد اول، در اقلیم شناسي، اگر زمین در حدود ۱درجه به خورشید نزدیک باشد، این امر سبب سوختن آن مي شود و اگر از خورشید حدود ۱درجه دور باشد، این امر منجر به انجماد تمام زمین مي شود.
مدار زمین در نظریه خورشید مرکزی به دور خورشید، در طول سال بیضوی است (قطر های مختلف) (شکل صفحه بعد.) این فرضیه به این معنی است که زمین به دور خورشید با فواصل مختلفی در طول سال میچرخد اما هیچ چیز مشاهده نمی شود (در طول سال، سوختگی کامل و یا منجمد شدن آن.)
این واقعیت توضیح می دهد که چنین مداری نمیتواند وجود داشته باشد.

مورد دوم، زمین حجم، وزن و سرعت (نظری) دارد. در پویایی حرکت، سرعت اشیاء به وزن آن مربوط می شود. اگر زمین حرکت های مختلفی داشته باشد، سقوط هزاران سیارک و شهاب سنگ بر روی آن هر روز باید سرعتش را تحت تاثیر قرار دهد. این اشیا باعث کاهش سرعت زمین شده و همچنین باعث میشوند همه چیز به سطح زمین بچسبد. مدت زمان شب / روز بیشتر طول خواهد کشید.
اما چنین چیزی مشاهده نمی شود و هر روز تعداد شهاب سنگ ها بدون هیچ تغییری در سرعت چرخش زمین افزایش می یابند. علاوه بر این، در مدل خورشید مرکزی، فصول مختلف از ۲۳٫۵درجه انحراف محور چرخش زمین به مدار بیضوی آن به دور خورشید حاصل می شود.
اما نقص این مدل موقعیت زمستان و تابستان در مدار است. به نظر می رسد زمستان زمانی پدید می آید که زمین در حضیض خورشیدی است (موقعیت نزدیک به خورشید)؛ کاهش دما به سرعت زمین که اکنون سریعتر شده (سرعت ۳۴٫۱۴۵ کیلومتر بر ثانیه) نسبت به سرعت متوسط ( ۲۹٫۸۲۹کیلومتر بر ثانیه) نسبت داده می شود. تابستان زمانی ظاهر می شود که زمین در اوج است؛ افزایش دما به سرعت زمین که اکنون کندتر ( ۲۸٫۸۵۱کیلومتر بر ثانیه) نسبت به سرعت متوسط، نسبت داده می شود.
به لحاظ نظری، این فرضیه بیان میکند که زمین میتواند سرعت خود را نسبت به خورشید تغییر دهد اما هیچ استدلال قابل پذیرش و منطقی ای در پشت این فرضیه وجود ندارد. صرفا چون ما فصول را داریم این فرضیه مورد قبول است درحالی که با توجه به مدل زمین تخت مرکزی نیز میتوان به شکل کاملا بهتر و بدون نیاز به انحراف ۲۳٫۵زمین ، آن را توضیح داد و این کاملا با مشاهدات ما از خورشید مطابقت دارد. نقص این فرضیه اجازه میدهد بار دیگر به صحت خورشید مرکزی شک کنیم.
محاسبه نیروی گرانشی بین خورشید / ماه و زمین / ماه نشان می دهد که این تعامل بین ماه/خورشید مهم تر است. از آنجا که جاذبه خورشید / ماه (4.38082E + 20N.m2 / kg²) بالاتر از زمین / ماه ( 1.98E + 20N.m2 / kg2)، ماه نمی تواند به دور زمین بچرخد و ما هرگز چرخه هلال های آن را نمی بینیم. این وضعیت با مشاهدات در تداخل است. برای روشن تر شدن موضوع به مورد دیگری می پردازیم. ستاره قطبی ثابت است زیرا نشان دهنده شمال جغرافیایی برای مردم در زمین است.
مشاهدات آسمان شب در زمان های مختلف (به عنوان مثال، به صورت ساعتی) موقعیت مشابهی از این ستاره را بدون هیچ گونه حرکتی در مقایسه با ستاره های دیگر نشان می دهد. این واقعیت ثابت می کند که زمین تحرکی ندارد
نتیجه گیری این بخش
در نتیجه، استدلالهای فیزیکی مختلف و مشاهدات نجومی ساده، ثابت بودن زمین و چرخش ماه، خورشید، ستارگان و سیارات را به دور آن نشان میدهند.


