مطالب مشابه
آزمایشات اتر قسمت اول – اتر چیست؟ آقای لِسو مک تئوری الکترومغناطیس خود را در سال 1865میلادی ارائه داد. او تئوری خود را بر اساس وجود محیط بخصوصی برای انتشار نور پایه ریزی کرده بود، محیطی که وجودش برای انتشار امواج نور و سایر امواج الکترومغناطیسی ضروری بود. در آن زمان، آن محیط را به نام اِتِر نامگذاری کرده بودند. …
آزمایش مارتینوس هوک (Martinus Hoek)
سه سال قبل از ورود جرج ایری، مارتینوس هوک، یک اخترشناس در اوترخت، نوع دیگری از آزمایش را انجام داد. اما همان نتایج جرج ایری را بدست آورد که تایید میکرد زمین حرکت نمیکند و کاملا ثابت است. در سال 1868او تغییراتی در آزمایش فیزو برای تست ماهیت نور ایجاد کرد. بنابراین کوپرنیک گرایان (معتقدین به خورشید مرکزی) امیدوار بودند که بتوانند از کیهان شناسی به ظاهر گرانبهای خود حفاظت کنند. هوک در دستگاه خود یک پرتو نور را شکافت بطوری که در جهت مخالف حرکت میکرد.
او پرتوها را در محیط آب و هوا منتشر کرد. از آنجایی که نور در آب به آرامی حرکت می کند و همانطور که پرتوهای نور در نقطه شروع دوباره به عقب برمی گردند، یکی از پرتو ها آرام تر از دیگر حرکت کرده و باعث ایجاد “حاشیه” در صفحه دریافت شد. بصورت دقیق تر یعنی الگوهای نور و تاریکی متناوب.
کار بر روی این ایده که زمین درحال حرکت در فضا، در مقابله با اتر است (که اصطکاک در برابر نور ایجاد می کند و فرنل به عنوان یک “کشیدگی یا کشش” آن را توصیف می کند) اگر دستگاه آزمایش هوک در جهت حرکت زمین قرار بگیرد، و سپس عمود بر آن، نه تنها حاشیه ها، بلکه تغییر قابل ملاحظه ای از حاشیه ها رویت میشود.
Martinus Hoek, “Determination de la vitesse avec laquelle est entrainée une onde lumineuse traversant un milieu en mouvement,” Arch. Neerl., 1868, 3, pp. 180-185; and 1869, 4, pp. 443-450. Prior
همانطور که C. Mollerتوصیف می کند:
“به نظر می رسد که اندازه گیری سرعت نور در مواد شفاف امکان جدیدی برای تعیین حرکت مطلق زمین فراهم می کند. آزمایشی از این نوع در سال 1868بوسیله هوک انجام شد که از یک تداخل سنج… یک پرتو نور تک رنگ و از یک منبع نور استفاده کرد … که توسط یک ورقه شیشه ای با پوشش نازکی از نقره تقسیم شده بود.حتی اگر کل دستگاه در اتر باقی بماند، چنین ترتیبی موجب ایجاد حاشیه تداخل در تلسکوپ می شود. از آنجا که شیب آینه ها نمی توانند به گونه ای دقیق تنظیم شوند که دو پرتو 1و 2که در یک نقطه یکسان در تلسکوپ تمرکز میکنند مسیر را دقیقا با همان طول نوری گذرانده باشند، با این حال، اگر کل دستگاه دارای سرعت vنسبت به اتر باشد، این باعث اختلاف فاز اضافی ΔFبین اشعه 1و 2میشود”.
C. Møller, The Theory of Relativity, p. 17
به تعجب او، هوک هیچ تفاوت قابل توجهی در حاشیه نداشت. درواقع زمین ثابت بود و هیچ حرکتی در فضا نداشت. بله، تفسیر واضح این آزمایش این بود که زمین در فضا ساکن است و حرکت نمیکند.
ما می توانیم این آزمایش را نیز همانند نتیجه نهایی جرج ایری با نام “شکست هوک” بیان کنیم.
آلبرت آبراهام مایکلسون (زاده ۱۹دسامبر – ۱۸۵۲درگذشته در ۹مه ،)۱۹۳۱فیزیکدان آمریکایی روستبار بود، بیشتر به خاطر فعالیتهایش در اندازه گیری سرعت نور و آزمایش مایکلسون-مورلی مشهور است. او در سال ۱۹۰۷جایزه فیزیک نوبل را دریافت کرد و اولین آمریکایی بود که موفق به دریافت جایزه نوبل در علوم شد. او از آکادمی نیروی دریایی ایالات متحده در رشته ریاضیات فارغالتحصیل شده بود و بعدها در همانجا تدریس کرد. او با اختراع ابزاری که «تداخلسنج» نامیده میشد شروع به اندازهگیری سرعت نور کرد. اینشتین بر پایه تحقیقات او موفق به ارائه نظریه نسبیت گردید.
ادوارد مورلی (زاده ۲۹ژانویه ۱۸۳۸درگذشته ۲۴فوریه ۱۹۲۳) یک فیزیکدان اهل ایالات متحده آمریکا بود. مورلی و البرت مایکلسون سعی کردند تا با این ازمایشات وبا اندازه گیری دقیق سرعت نور مسئله ی اتر را حل کنند.این دو دانشمند تفاوت زمان رسیدن نور در امتداد حرکت زمین و عمود بر ان را تحلیل کردند.سرعت نور در جهت و عمود و در خلاف جهت حرکت زمین یکسان بنظر رسید. انان نتیجه گرفتند: اگر هر حرکت نسبی بین زمین و اترنوررسانوجود داشته باشد این حرکت کاملا کوچک است.
